مشترک شوید و مطالب را به صورت رایگان در ایمیل خود دریافت کنید

هم نوعت را مثل خودت دوست بدار

درمانگاه کانون خیر خواه در سال ۱۳۲۱ه.ش در محل کنیسا ملاحنیفا افتتاح شد. آن تشکل کوچک به یاری خد.اوند ونیت خیر بنیانگذاران، رفته رفته گسترش یافت و از همان ایام ،تمام امکانات بهداشتی ودرمانی بدون در نظر گرفتن رنگ پوست ،نژاد و مذهب در اختیار هموطنان قرار گرفت.دکتر سپیر

دکتر رحیم کهن یکی از اعضای کنون خیر خواه با تشریح اهداف کانون،از دوستش دکتر سپیر برای عضویت و همکاری در کانون دعوت می کند .وی مشتاقانه از این امر استقبال می کند و عضویت را می پذیرد .در اولین جلسه با حضور دکتر سپیر ریاست کانون به وی واگذار می شود .نخستین حرکت کانون آشنا کردن مستمندان با اهمیت بهداشت و نظافت بود ،پس از آن با تهیه مقدمات در صدد یافتن پناهگاهی بر آمدند.در بین محل های پیشنهاد شده ،کنیسای ملاحنیفا انتخاب شد .با همکاری یوسف ملامد ،مسول کنیسا اولین پایگاه به صورت یک مرکز درمانی با همت چند جوان به نام کانون خیرخواه به سرپرستی دکتر روح الله سپیر پایه گذاری شد و با قرار دادن چند صندلی و یک میز و یک نیمکت ساده کار خود را آغاز کرد .

به دلیل مراجعه روز افزون بیماران ،کمبود دارو و وسایل پزشکی و امکانات ،مشکلات و دشواری ها روز به روز بیشتر می شد .

بار دیگر کانون جوانان ،با کمک های مردمی و اشخاص خیر اندیش توانست در سال ۱۳۲۱ه.ش در قطعه زمینی مشرف به خیابان سیروس ، اولین کلنگ درمانگاه کانون خیر خواه را بر زمین بزند و در آن شرایط سخت ،کاری بزرگ و تاریخی انجام دهد .

بدون تردید خدمات بی دریغ تحسین برانگیز بنیانگذاران درمانگاه فراموش نشدنی خواهد بود و نام زنان و مردانی که با حداقل امکانات کمر همت بستند ،در تاریخ جامعه یهودیان ایران به نیکی ثبت شده است .در همین سال ها ،دامنه آتش جنگ جهانی دوم به ایران سرایت کرد و ارمغان شوم آن مرگ ،فحطی و سرایت بیمار ی ها به ویژه تیفوس بود که سر زده به هر خانه ای وارد می شد . فعالیت دکتر سپیر در سال های اولیه تا سیس در مانگاه ،در جهت مبارزه با اپیدمی تیفوس بود .وی بی پروا وبی هیچ ترس و تردید ،برای نجات جان مردم محروم محله عودلاجان به مبارزه با افریت مرگ که سایه گسترده بود ،شخصا اقدام کرد . با وجود آنکه خود به بیماری تیفوس مبتلا شد تا آخریت لحظه دست از مبارزه بر نداشت ، اما به علت ضعف شدید ناشی از کار زیاد ،در سن ۳۲ سالگی در گذشت .

وی با فدا کردن جان خود ،بیمارستانی بنا کرد که امروز این نهاد خیریه ،مایه سرافرازی و غرور تاریخ یهودیان ایرانی دز سرتاسر جهان است.

پس از انقلاب اسلامی ،هیت مدیره کانون خیرخواه با تغییر نام بیمارستان از کورش کبیر به دکتر سپیر وارد مرحله تازه ای از فعالیت های خود شد . در سال ۱۳۶۲ه.ش به علت مراجعه کنندگان بسیار به بیمارستان ، هیت مدیره بیمارستان اقدام به ساخت محلی جدید برای درمانگاه کرد و ساختمانی مشتمل بر ۳۰ اتاق برای مطب و نیز کلینیک پزشکان ساخت . همچنین خانه ای ۴۰۰ متری را در ضلع شمالی بیمارستان خریداری کرد که به بخش اورژانس  و بعضی تا سیسات بیمارستان اختصاص داده شد . در سال ۱۳۶۴ ه.ش درمانگاه ها از ساختمان قدیم به ساختمان جدید منتقل و بخش زنان به شکل کنونی مستقل شد.

امکانات بیمارستان در سال های انقلاب و جنگ تحمیلی در خدمت مجروحان قرار گرفت که این مسله حاکی از تعهد جامعه یهودیان به هموطنان خود بوده است.



یک دیدگاه نوشته شده است!

نظر بدهید!
  1. علی مقصودی می‌گه:

    با سلام ، سالهای پیش خانم یکی از دوستان بنده با مراجعه به درمانگاه دکتر سپیر و استفاده از خدمات آن مرکز بخوبی بهبود یافته بود و چند روز پیش نیز خواهر دوست دیگرم نیز با مراجعه به آن مرکز به واسطه حمله قلبی از مرگ حتمی رها گشته بود و هر دو مورد از برخورد نیک کارکنان درمانگاه خشنودی خود را ابراز نموده بودند .
    هر چند من از خدمات آن درمانگاه استفاده نکرده ام ولی به کلیه کارکنان درمانگاه دکتر سپیر از صمیم قلب خسته نباشید گفته و امیدوارم روزی من هم بتوانم به آنان به عنوان ذره ای از دنیای وجود یاری برسانم .
    با تشکر

نام شما: (لازم)

ایمیل شما: (لازم)

آدرس سایت یا وبلاگ:

متن نظر: