مشترک شوید و مطالب را به صورت رایگان در ایمیل خود دریافت کنید

باورها و آیین های یهودی(بخش اول)

اطلاع عادی و آشنایی عمیق تر

دین یهود را می توان مجموعه ی پیچیده ای از عقاید، مناسک و نهادهایی دانست که بنیاد آنها دین مطرح شده در کتاب مقدس است، اما به شکل خاصی با قوم یهود پس از خرابی معبد اورشلیم در سال ۷۰، پیوند دارد. این دین در میراث مکتوب گسترده‌ای منعکس است یهودیت این میراث را از آن خود می‌داند و البته بیشتر آن را می‌توان به وضوح نوشته‌های دینی یهودی دانست. اجزای اصلی آن میراث عبارت اند از: کتاب مقدس عبری؛ مجموعه حاخامی ، تلمودهای اورشلیم و بابل، و نوشته های میدراشی؛ حاشیه‌ها و تفسیرهای کتاب مقدس، و وعظ و خطابه‌های گرفته شده از آن؛ شروح فقهی بر تلمود، استفتائات و رساله‌های علمیه؛ متون عرفانی؛ آثاری مشتمل بر مُوسار یا تعالیم اخلاقی؛ کلام و فلسفه که یا به شکل حاشیه و یا به صورت رسایلی جداگانه نگاشته شده اند؛ و آثار بی شمار دیگری که کاملاً متنوع اند. از تعالیم یهودی ای که در این نوشته‌ها تبیین می‌شوند معمولاً با لفظ تورا یاد می‌کنند . این کلمه در معنای اخص آن برای اسفار پنج گانه به کار می‌رود.

هیچ‌یک از آثار مکتوب بالا برای یهودیت فقط ارزش تاریخی ندارند، بلکه همه ی آنها به‌نحوی از انحاء و با درجات مختلفی از تقدس، مش‌هایی زنده‌اند و به‌عنوان دلیل و مدرک، یا راهنمای سلوک دینی و اخلاقی و یا برای ضابطه‌مند کردن عقاید مورد مراجعه قرار می‌گیرند. این متون همواره با هم هماهنگ و سازگار نیستند، و در نتیجه آگاهی‌های معمولی از نوشته‌های برخی از آنها برجستگی بیشتری یافته اند و علاوه بر این در استفاده از عبارات آنها و یا برای تفسیر آنها برجستگی بیشتری یافته‌اند و علاوه بر این در استفاده از عبارات آنها و یا برای تفسیر آنها روش یکسان و معیارینی وجود ندارد.

برای فهمیدن جایگاه امروزی دین باید خوب دریابیم که گذشته چگونه در اذهان و افعال عمل‌کنندگان کنونی زنده است. ادله لفظی حداکثر فقط بازتاب ناقصی از یهودیت‌اند و در تلاش برای توصیف دین یهود باید همیشه از رفتارهای معمول دینی، الگوهای فکری و واکنش‌های یهودیان دین‌دار آغاز کرد. خواهیم کوشید تا عناصر متنی و زمینه‌ای یهودیت را با یکدیگر ترکیب کرده، درباره این دین زنده ومظاهر آن دانشی به دست آوریم و از نزدیک با آن آشنا شویم.
یهودیت دین یک جماعت قومی خاص است. برای فهمیدن آن دین باید کمی درباره این قوم آگاهی یابیم. بنابراین، برای بررسی دین یهود قبل از هر چیز به مقداری اطلاعات درباره یهودیان و ویژگی‌های خاصی که به‌عنوان یک هویت اجتماعی- تاریخی دارند نیاز است. در واقع، پاره‌ای از این رفتارهای دینی فقط آنگاه به‌خوبی فهمیده می‌شوند که اوضاع و احوال قوم یهود را به حساب آوریم؛ قومی که، به‌عنوان اقلیت، در میان خیل اکثریتی که غالباً دشمن بوده‌اند و تبعید و زیر فشار تبعیض به سر می بردند.

با آن که تعمیم‌ها برآوردهایی نسبتاً خطرخیزند و همیشه باید مراقب آنها بود اما در کاری مانند این تعمیمات نسبتاً موجهی در مورد یهودیت ارائه خواهیم کرد تا بتوان در زمینه‌های پیچیده و غالباً مورد تردید، آنها را به عنوان میزان و راهنما به کار گرفت. غالباً عملی نیست که همه ظرافت‌ها و قید و شرط هایی را که در بررسی‌های جزئی تر حیطه های کاملاً مشخص مطلوب می دانیم در کار آوریم؛ چرا که مثلاً زیرگروه های مختلف فراوانی با آداب و عادات یهودی خاص خود وجود دارند. پس به خواننده پی‌گیر توصیه می کنیم با استفاده از کتاب شناسی و پی نوشت‌ها درک کامل تری از قضایا به دست آورد.

باورها وآیین های یهودی(بخش اول)

ترجمه و تفسیر

هر دینی وقتی به زبانی غیر از زبان خودش مورد بحث قرار گیرد متحمل ابهاماتی می‌شود. یهودیت هم مستثنا نیست و وارث تاریخچه ای از توصیفات نادرست و غالباً ناخواسته ای است که ناشی از گرایش خاص زبان های اروپایی است. ترجمه واژه‌های عبری یا آرامی به معادل های انگلیسی به ناچار شکل اندیشه‌های یهودی را تابع پیش فرض‌های دینی مندرج در اصطلاحات انگلیسی می‌کند. از این لحاظ، یهودیت بیشتر از اسلام و بسیار بیشتر از هندویی یا بودایی گرفتار مشکلات شده است. با پذیرش کتاب مقدس عبری از جانب مسیحیان به عنوان متنی مقدس، و با ترجمه آن به یونانی، لاتین و زبان های اروپایی، به‌نظر می‌رسد ترجمه‌هایی از پیش‌ساخته برای مفاهیم یهودی ارائه شده است، در حالی که در مورد ادیان شرق چنین چیزی در کار نیست. برای آن که به این روند تعمید مفاهیم کمک نرسانده باشیم بسیاری از مفاهیم یهودی را در این مقوله به لفظ اصلی آنها آورده‌ایم. معنای آنها نیز یا مستقیماً تبیین می‌شود و یا از فحوای کلام به‌دست آمدنی است. خطای رایجی در میان شاگردان مسیحی کلاس های یهودیت به چشم می‌خورد که گمان می‌کنند «یهودیت باستان» عبارت است از دین کتاب مقدس عبری (یا همان «عهد عتیق» مسیحی)، و «یهودیت جدید» یعنی دین یهودیانی که در زمان عیسی در ناحیه فلسطین زندگی می‌کرده‌اند. تردیدی نیست که این‌ تحولات دو هزار ساله اخیر را نادیده می‌گیرد و این جانبداری مسیحی از آن برمی‌آید که گویی وقتی مسیحیت آغاز شد یهودیت دیگر جانی نداشت و به پایان خود رسیده بود. بخشی از اهداف این نوشته این است که نشان دهد این تصور کاملاً خطا است.



یک دیدگاه نوشته شده است!

نظر بدهید!

نام شما: (لازم)

ایمیل شما: (لازم)

آدرس سایت یا وبلاگ:

متن نظر: